Zadzwoń: +48 662 597 774
Otwórz/zamknij menu Świadczymy kompleksowe usługi prawne zarówno na rzecz osób prywatnych jak i firm. Działamy nie tylko w Gdyni, Sopocie i Gdańsku, ale także na terenie całego kraju.

Nie ulega wątpliwości, że w przypadku nienależytego wykonania umowy przez biuro podróży, klient może dochodzić od biura podróży odszkodowania za doznaną szkodę majątkową. Mianowicie, na przykład jeśli biuro podróży podało błędnie późniejszą godzinę wylotu samolotu i w efekcie klient nie mógł dotrzeć do miejsca wypoczynku, biuro podróży będzie (co do zasady) zobowiązane zwrócić cały koszt wycieczki. Natomiast w sytuacji, gdy na przykład klient zakwaterowany został w pokoju z widokiem na podwórze, podczas gdy zawarta z biurem podróży umowa przewidywała pokój z widokiem na morze, klient uprawniony jest do odpowiedniej obniżki ceny wycieczki. Innymi słowy, w przypadku poniesionej przez klienta szkody majątkowej, biuro podróży zobowiązane jest pokryć ten uszczerbek.

Problematyczna jest zaś kwestia zadośćuczynienia w sytuacji, gdy biuro podróży nie wykonało czy też nienależycie wykonało umowę. Mianowicie, zadośćuczynienie stanowi rekompensatę za doznane przykre przeżycia psychiczne, a więc odnosi się do szkody niemajątkowej.

Oczywistym jest, że podstawowym motywem dla którego konsument decyduje się na skorzystanie z wyjazdu oferowanego przez biuro podróży jest osiągnięcie korzyści niemajątkowej tj. relaksu, odpoczynku, poczucia zadowolenia czy spokoju. W praktyce występuje jednak szereg różnych działań czy zaniechań biura podróży, które w efekcie skutkują obniżoną satysfakcją klientów. Np.: zakwaterowanie w hotelu o niższym niż umówiony standardzie czy niezapewnienie możliwości skorzystania z wycieczek fakultatywnych, pomimo że biuro oferowało taką możliwość. Powyższe przykładowe sytuacje burzą spokój i zadowolenie klientów powodując dyskomfort psychiczny i prowadząc w konsekwencji do tego, że podstawowy cel wyjazdu nie zostaje w pełni osiągnięty.

Powstaje zatem pytanie czy klient może żądać od biura podróży rekompensaty (tj. zadośćuczynienia) w sytuacji gdy nie osiągnął korzyści niemajątkowej, o której mowa albo nie osiągnął jej w takim zakresie, w jakim – zgodnie z umową – było to możliwe.

Przez wiele lat w orzecznictwie sądów polskich dominował pogląd, iż przepisy prawa polskiego nie przyznają klientowi biura podróży uprawnienia do dochodzenia zadośćuczynienia za zmarnowany urlop. Nie wdając się w szczegóły tego zawiłego zagadnienia, z czasem zaczęto wycofywać się z powyższego stanowiska, aż w 2010 r. Sąd Najwyższy przesądził, iż podstawą prawną do tego aby dochodzić zadośćuczynienia od biura podróży jest przepis art. 11 a ustawy o usługach turystycznych. Mianowicie, Sąd Najwyższy dokonał słusznej interpretacji powyższego przepisu odwołując się do prawa unijnego oraz wykładni tego prawa dokonywanej przez Trybunał Sprawiedliwości. Wydaje się, że powyższy pogląd Sądu Najwyższego zyskał także aprobatę w orzecznictwie sądów powszechnych.

Co więcej, biuro podróży nie może zwolnić się z odpowiedzialności za szkodę niemajątkową, o której mowa nawet jeśli udowodni że jego podwykonawca (np. hotel) był podmiotem profesjonalnie trudniącym się danymi usługami (np. usługi hotelarskie).

Jeśli zaś chodzi o wysokość zadośćuczynienia, jakiej można się domagać od biura podróży, brak jest w polskim prawie jakichkolwiek reguł, którymi można by było się posiłkować. Tym samym, wysokość ta będzie uzależniona od okoliczności konkretnego przypadku tj. uszczerbku niemajątkowego jakim jest utrata przyjemności z urlopu.

W tym kontekście należy również wspomnieć o tym, iż istnieją sytuacje w których działania lub zaniechania biura podróży są tego rodzaju, że uczestnicy wycieczki narażani są na utratę zdrowia lub nawet życia, albo warunki zakwaterowania urągają ludzkiej godności. Mianowicie, w takich okolicznościach, dochodzi do naruszenia dóbr osobistych osób biorących udział w wycieczce. Naruszenie zaś dóbr osobistych stanowi odrębną i samoistną podstawę do tego, aby dochodzić zadośćuczynienia od biura podróży.

Podsumowując, jeśli biuro podróży nie spełniło wszystkich warunków pobytu czy podróży, jakie gwarantowało, klient może żądać zapłaty odpowiedniej kwoty tytułem zadośćuczynienia z powodu dyskomfortu psychicznego, jakiego przez to zaznał.